Եղեգով հարվածում էին նրա գլխին, թքում էին երեսին և ծնկի գալով՝ երկրպագում էին նրան։
Զինվորների ծաղրը դառնում է ավելի դաժան․ նրանք եղեգով հարվածում են Քրիստոսի գլխին, թքում Նրա երեսին և կեղծ երկրպագությամբ ծնկի գալիս Նրա առաջ։ Եղեգը, որը ծաղրական իմաստով թագավորական գավազանի նման էր, այժմ դառնում է հարվածի գործիք։ Թքելը և կեղծ երկրպագությունը բացահայտում են մեղավոր մարդու սրտի անարգանքը սրբության հանդեպ։ Նրանք ծաղրում են Նրա թագավորությունը, բայց իրականում իրենց առջև կանգնած է ճշմարիտ Թագավորը, Ում առջև մի օր ամեն ծունկ պիտի ծալվի։ Քրիստոսը լուռ կրում է այս նվաստացումը, որպեսզի Իր անարգանքով վերցնի մարդկային մեղքի ամոթը և նրանց կանգնեցնի Աստծո առաջ ընդունված ու մաքրված։