Եվ նրանք, քահանայապետներից դրդվելով, դարձյալ աղաղակեցին. «Խա՛չը հանիր դրան»։
Ամբոխի աղաղակը սարսափելի է իր կարճությամբ․ նրանք այլևս չեն խոսում քննության կամ արդարության մասին, այլ պահանջում են Քրիստոսի խաչելությունը։ Խաչը ամենանվաստացուցիչ և դաժան մահերից էր և այդ պահանջը ցույց է տալիս, թե որքան հեռու կարող է գնալ մեղավոր սիրտը, երբ առաջնորդվում է նախանձով, կուրությամբ և մոլորեցնող ազդեցությամբ։ Նա, Ով բժշկեց հիվանդներին, կերակրեց սովածներին և ուսուցանեց ճշմարտությունը, հիմա լսում է Իր դեմ մահվան աղաղակ։ Սակայն Աստծո տնօրինության մեջ նույնիսկ այս անիրավ աղաղակը տանելու էր դեպի փրկության խորհուրդը․ Քրիստոսը պիտի բարձրացվեր խաչի վրա, որպեսզի Իր մերժման և մահվան միջոցով մեղավորներին կյանք պարգևեր։