Այս կինն արեց այն, ինչ կարող էր. նախապես օծեց Իմ մարմինը թաղման համար։
Այս խոսքը բացահայտում է կնոջ գործի մարգարեական նշանակությունը։ Նա արեց այն, ինչ կարող էր, և դա Տիրոջ աչքում բավական էր։ Աստված չի պահանջում բոլորից նույն չափը, բայց ընդունում է այն, ինչ արվում է հավատքով և սիրով՝ ըստ ունեցած հնարավորության։ Քրիստոսը նրա օծումը կապում է Իր թաղման հետ։ Թեև կինը գուցե ամբողջությամբ չէր ըմբռնում իր արարքի խորությունը, Աստված նրա սերը դարձրեց Քրիստոսի մահվան նախապատրաստության նշան։ Սա ցույց է տալիս, որ հավատքի գործերը երբեմն ավելի խոր նշանակություն ունեն, քան գործ անողը կարող է հասկանալ։