Բայց նա ուրացավ՝ ասելով. «Չգիտեմ և չեմ հասկանում, թե ինչ ես ասում»։ Եվ դուրս գնաց դեպի նախասրահը, և աքաղաղը կանչեց։
Պետրոսի առաջին ուրացումը սկսվում է խուսափողական խոսքով։ Նա ոչ միայն ասում է, թե չի ճանաչում Հիսուսին, այլ ձևացնում է, թե չի հասկանում հարցը։ Սա մեղքի սովորական ընթացքն է․ նախ սիրտը փորձում է թաքնվել, հետո խոսքը դառնում է կեղծ։ Աքաղաղի կանչը Տիրոջ նախապես ասած խոսքի առաջին հիշեցումն էր, բայց Պետրոսը դեռ ամբողջությամբ չի արթնանում։ Աստված հաճախ խղճին փոքր նշաններ է տալիս նախքան ավելի ծանր անկումը, բայց մարդը կարող է դրանք անտեսել, եթե վախը իշխում է նրա վրա։