և տեսավ, որ նա տաքանում էր, ուշադիր նայեց նրան և ասաց. «Դու էլ Նազովրեցի Հիսուսի հետ էիր»։
Աղախնի խոսքը պարզ ճանաչում էր, բայց Պետրոսի համար դարձավ փորձության սուր պահ։ Նա տաքանում էր այն կրակի մոտ, որտեղ իր ինքնությունը շուտով բացահայտվելու էր։ «Դու էլ Նազովրեցի Հիսուսի հետ էիր» խոսքը իրականում պատիվ էր, որովհետև Քրիստոսի հետ լինելը մարդու ամենամեծ օրհնությունն է։ Բայց այդ պահին Պետրոսը այն ընկալեց որպես վտանգ։ Երբ մարդը վախենում է աշխարհի դատաստանից, նա կարող է ամաչել այն կապից, որը պետք է իրականում իր պարծանքը լիներ։