Պետրոսը, հեռվից Հիսուսին հետևելով, մտավ մինչև անգամ ներս՝ քահանայապետի գավիթը։ Նա նստած էր սպասավորների հետ ու տաքանում էր կրակի առջև։
Պետրոսը ամբողջովին չի հեռանում, բայց Հիսուսին հետևում է հեռվից։ Պետրոսի սերը Տիրոջ հանդեպ դեռ մարած չէր, սակայն վախը նրան պահում էր հեռավորության վրա և թուլացնում նրա համարձակությունը։ Քահանայապետի գավիթում նստելն ու սպասավորների հետ կրակի մոտ տաքանալը ցույց են տալիս, որ նա մտնում է այն միջավայրը, որտեղ իր հավատարմությունը շուտով փորձվելու է։ Հեռվից հետևելը այստեղ դառնում է ուրացման նախապատրաստություն։ Երբ հավատացյալը կորցնում է Քրիստոսի մոտիկությունը և հարմարավետություն է փնտրում Նրա հակառակորդների միջավայրում, նրա հոգին հայտնվում է մեծ վտանգի մեջ։