Միշտ ձեզ մոտ էի և ուսուցանում էի տաճարում, և ինձ չձերբակալեցիք։ Բայց այս ամենը եղավ, որպեսզի մարգարեների գրվածքները կատարվեն»։
Տերը հիշեցնում է, որ Իր ծառայությունը բացահայտ էր։ Նա չէր թաքնվել, չէր դավադրել և չէր գործել խավարի մեջ։ Նրանք չբռնեցին Նրան տաճարում, որովհետև վախենում էին ժողովրդից և որովհետև Նրա ժամը դեռ չէր հասել։ Բայց հիմա այս ամենը կատարվում է, որպեսզի Գրքերը կատարվեն։ Սա ցույց է տալիս, որ մարդկանց անիրավ գործերը գտնվում են Աստծո խոսքի գերագույն իշխանության ներքո։ Քրիստոսը չի դիտում Իր ձերբակալությունը որպես պարտություն, այլ որպես մարգարեությունների կատարում։ Աստծո խոսքը ավելի հաստատուն է, քան մարդկանց բոլոր դավերը։