Մինչ Հիսուսը խոսում էր այս բաները, եկավ Հուդա Իսկարիովտացին՝ տասներկուսից մեկը, նրա հետ՝ սրերով ու մահակներով զինված մի ամբոխ՝ ուղարկված քահանայապետների, դպիրների ու ծերերի կողմից։
Հուդայի գալը «տասներկուսից մեկը» արտահայտությամբ կրկին ընդգծում է դավաճանության ցավը։ Նրա հետ եկող բազմությունը սրերով ու մահակներով էր, կարծես Քրիստոսը վտանգավոր ավազակ լիներ։ Սա ցույց է տալիս մարդկային չարության կուրությունը․ Նա, Ով բժշկեց, ուսուցանեց և օրհնեց, հիմա բռնվում է իբրև հանցագործ։ Քահանայապետների, դպիրների և երեցների կողմից ուղարկված այս խումբը ներկայացնում է կրոնական իշխանության կազմակերպված դիմադրությունը Աստծո Որդուն։ Սակայն նրանց ուժը թվացյալ էր, որովհետև Քրիստոսը թույլ է տալիս Իրեն բռնել ըստ Հոր կամքի։