Վե՛ր կացեք, գնանք. ահա մոտեցավ նա, ով Ինձ մատնում է»։
Քրիստոսը աշակերտներին արթնացնում է ոչ փախուստի, այլ Իր մատնությանը դիմավորելու համար։ «Գնանք» խոսքը ցույց է տալիս Նրա կամավոր հնազանդությունը։ Նա չէր բռնվում անակնկալ կերպով, այլ գիտեր մատնողի մոտենալը և գնում էր դեպի իրադարձությունները որպես Աստծո կամքը կատարող Որդի։ Սա մեծ խորհուրդ է․ մարդիկ գալիս էին Նրան բռնելու, բայց իրականում Նա Ինքն էր կամավոր տալիս Իրեն։ Նրա քաջությունը բխում էր աղոթքում Հոր կամքին հնազանդվելուց։