Պետրոսն ասաց նրան. «Եթե բոլորն էլ գայթակղվեն, ես չեմ գայթակղվի»։
Պետրոսի խոսքը արտահայտում է անկեղծ սեր, բայց նաև վտանգավոր ինքնավստահություն։ Նա առանձնացնում է իրեն մյուսներից և կարծում է, թե իր հավատարմությունն ավելի ամուր է։ Սա ցույց է տալիս, որ մարդը կարող է սիրել Քրիստոսին և միաժամանակ չճանաչել իր տկարությունը։ Ինքնավստահությունը հաճախ նախորդում է անկմանը, որովհետև այն մարդուն դարձնում է անզգույշ և աղոթքից հեռու։ Պետրոսը չպետք է համեմատեր իրեն ուրիշների հետ, այլ պետք է խոնարհությամբ խնդրեր Տիրոջ պահպանումը։ Այս խոսքը զգուշացնում է բոլոր հավատացյալներին, որ երբեք չապավինեն իրենց սեփական ուժերին, այլ ապրեն խոնարհությամբ, զգոնությամբ և Աստծո շնորհին ապավինելով։