Ճշմարիտ եմ ասում ձեզ, որ այլևս որթատունկի բերքից չեմ խմելու մինչև այն օրը, երբ կխմեմ նորը Աստծու արքայության մեջ»։
Այս խոսքը նայում է խաչից այն կողմ՝ դեպի Աստծո արքայության փառավոր լրումը։ Քրիստոսը հրաժեշտի լեզվով է խոսում, որովհետև մոտենում է Իր չարչարանքների ժամը։ Բայց Նրա խոսքը հուսահատություն չէ, այլ խոստում։ Նա խոսում է այն օրվա մասին, երբ Իր ժողովուրդը Նրա հետ կուրախանա Աստծո արքայության մեջ։ Վերջին ընթրիքը ոչ միայն Նրա մահվան հիշատակն է, այլ նաև ապագա փառքի նախաշունչ։ Քրիստոսի մահը ճանապարհ է բացում այն ուրախության համար, որտեղ փրկվածները Նրա հետ կլինեն նոր և կատարյալ հաղորդության մեջ։