Եվ մինչ նրանք ուտում էին, Հիսուսը հաց վերցրեց, օրհնեց, կտրեց, տվեց նրանց և ասաց. «Առե՛ք, կերե՛ք. սա է Իմ մարմինը»։
Այս համարը հաստատում է Տիրոջ ընթրիքի սուրբ խորհուրդը։ Զատկական սեղանի մեջ Քրիստոսը վերցնում է հացը և տալիս նոր իմաստ։ Հացը, որ կտրվում է և բաժանվում, մատնանշում է Նրա մարմինը, որը պիտի տրվեր խաչի վրա Իր ժողովրդի համար։ «Առե՛ք, կերե՛ք» խոսքը ցույց է տալիս, որ փրկության շնորհը պետք է ընդունվի հավատքով, ոչ թե միայն դիտվի հեռվից։ Քրիստոսը Իրեն տալիս է որպես հոգևոր կերակուր։ Ինչպես մարմինը ապրում է հացով, այնպես հոգին ապրում է Քրիստոսով՝ Նրա զոհաբերության շնորհը հավատքով ընդունելով։