Ճիշտ է, Մարդու Որդին կգնա, ինչպես որ նրա մասին ասում է Սուրբ Գիրքը, բայց վա՜յ այն մարդուն, որի ձեռքով Մարդու Որդին կմատնվի. լավ կլիներ այդ մարդու համար, եթե ծնված իսկ չլիներ»։
Այս խոսքը միավորում է Աստծո գերագույն ծրագիրը և մարդու պատասխանատվությունը։ Մարդու Որդին գնում է այնպես, ինչպես գրված է․ խաչը պատահականություն չէ, այլ Սուրբ Գրքի կատարման ճանապարհ։ Բայց դա չի արդարացնում դավաճանին։ Հուդան գործեց իր կամքով, ագահությամբ և չարությամբ, ուստի նրա մեղքը մնում է ամբողջ ծանրությամբ։ «Լավ կլիներ, եթե ծնված չլիներ» խոսքը ցույց է տալիս այդ դատաստանի սարսափը։ Աստծո ծրագիրը կարող է կատարվել նույնիսկ չար մարդու միջոցով, բայց չար մարդը չի դադարում պատասխանատու լինել իր մեղքի համար։