Նա պատասխանեց և ասաց նրանց. «Տասներկուսիցդ մեկն է, որ ձեռքն Ինձ հետ ամանի մեջ մտցրեց։
Քրիստոսը դավաճանին նկարագրում է սեղանի մտերմության պատկերով։ Ձեռքը նույն ամանի մեջ մտցնելը ցույց է տալիս մոտիկություն, վստահություն և ընկերության արտաքին նշան։ Դավաճանության մեղքը առավել ծանր է, երբ այն կատարվում է ստացած սիրո և շնորհի լույսի մեջ։ Հուդան ոչ միայն լսել էր Քրիստոսին, այլ նաև կիսել էր Նրա սեղանը։ Այս խոսքը մեզ հիշեցնում է, որ արտաքին մասնակցությունը սրբազան բաներին կարող է դառնալ դատապարտություն, եթե սիրտը մնում է չապաշխարած և կեղծ։ Աստծո շնորհների մոտ լինելը պահանջում է հավատարմություն, ոչ թե ձևական ներկայություն։