Երեկոն բերում է վերջին սեղանի լրջությունը։ Քրիստոսը գալիս է տասներկուսի հետ՝ գիտենալով, որ նրանցից մեկը դավաճանելու է Իրեն (Մարկոս 14:18), մյուսները ցրվելու են (Մարկոս 14:27), իսկ Պետրոսը ուրանալու է Նրան (Մարկոս 14:30)։ Սակայն Նա դեռ նստում է նրանց հետ, ուսուցանում, կերակրում և սիրում մինչև վերջ (Հովհաննես 13:1)։ Սա բացահայտում է Տիրոջ համբերատար սերը Իր տկար աշակերտների հանդեպ․ Նա չի հրաժարվում նրանցից, թեև գիտի նրանց անկումները։ Այս երեկոն լի է թե՛ սիրով, թե՛ դատաստանի լրջությամբ, որովհետև նույն սեղանի մոտ բացահայտվելու է դավաճանությունը և հաստատվելու է Նոր Ուխտի խորհուրդը Քրիստոսի մարմնի և արյան միջոցով (Մարկոս 14:22–24)։