Երկինքն ու երկիրը կանցնեն, բայց Իմ խոսքերը չեն անցնի»։
Այս համարը բացահայտում է Քրիստոսի խոսքի աստվածային հավիտենականությունը։ Երկինքը և երկիրը, որոնք մարդկանց աչքում ամենակայուն իրականություններն են, անցնելու են իրենց ներկա կերպարանքով, բայց Քրիստոսի խոսքերը կմնան անխախտ։ Սա միայն մխիթարություն չէ, այլ նաև մեծ զգուշացում։ Նրա խոստումները և դատաստանի խոսքերը հաստատ են։ Հավատացյալը կարող է իր հույսը դնել ոչ թե տեսանելի աշխարհի կայունության, այլ Տիրոջ անանց խոսքի վրա։ Երբ ամեն բան շարժվում է, Քրիստոսի խոսքը մնում է որպես անսասան հիմք։