«Երբ տեսնեք “ավերածության պղծությունը”՝ կանգնած այնտեղ, ուր չպետք է լինի, (ով կարդում է, թող հասկանա), այն ժամանակ Հրեաստանում եղողները թող փախչեն լեռները։
Այս խոսքը վերաբերում է այն սարսափելի նշանին, որը պետք է նախորդեր Երուսաղեմի կործանմանը։ «Ավերածության պղծություն» արտահայտությունը հիշեցնում է Դանիելի մարգարեությունը և մատնանշում է սրբության վայրի պղծումը ու դատաստանի մոտենալը։ Քրիստոսը Իր աշակերտներին տալիս է գործնական հրահանգ․ երբ նշանը տեսնեն, պետք է փախչեն։ Սա ցույց է տալիս, որ հավատքը չի նշանակում անխոհեմ վտանգի մեջ մնալ, երբ Աստված փրկության ճանապարհ է ցույց տալիս։ «Ով կարդում է, թող հասկանա» խոսքը պահանջում է հոգևոր ուշադրություն և մարգարեական խոսքի լուրջ ընկալում։ Աստծո դատաստանի նշանները պետք է ճանաչվեն սթափությամբ։