Եղբայրը եղբորը մահվան կմատնի, հայրը՝ որդուն, և որդիները ծնողների դեմ կելնեն ու կսպանեն նրանց:
Հալածանքը այնքան խոր պիտի լիներ, որ անգամ ընտանեկան բնական կապերը պիտի խզվեին։ Քրիստոսի անունը բաժանարար գիծ է դառնում այնտեղ, որտեղ ոմանք Նրան ընդունում են հավատքով, իսկ ուրիշները ատում են Նրա ճշմարտությունը։ Եղբոր, հոր, որդու և ծնողների հիշատակումը ցույց է տալիս, որ մեղավոր սիրտը կարող է այնքան խստանալ, որ բնական սերն էլ զիջի կրոնական կամ հասարակական թշնամությանը։ Սա կատարվեց առաջին քրիստոնյաների կյանքում և շարունակվում է տարբեր ձևերով մինչ օրս։ Տերը նախապես հայտնում է այս ցավալի ճշմարտությունը, որպեսզի Իր աշակերտները չգայթակղվեն, երբ հալածանքը գա ոչ միայն օտարներից, այլ նաև ամենամոտ մարդկանցից։