Եվ դարձյալ ուրիշի ուղարկեց. նրան էլ սպանեցին։ Եվ շատ ուրիշների էլ ուղարկեց. ոմանց ծեծեցին, ոմանց սպանեցին։
Այս համարը ցույց է տալիս Աստծո մարգարեական կոչերի երկար պատմությունը և մարդու ապստամբության խորացումը։ Տերը բազմաթիվ անգամներ խոսեց Իր ծառաների միջոցով, բայց նրանցից շատերը անարգվեցին, հալածվեցին կամ սպանվեցին։ Սա բացահայտում է ոչ միայն առաջնորդների մեղքը, այլ նաև Աստծո զարմանալի համբերությունը։ Նա կարող էր անմիջապես դատել, բայց կրկին ու կրկին ուղարկեց Իր խոսքը։ Մյուս կողմից յուրաքանչյուր մերժված պատգամ մեծացնում էր նրանց պատասխանատվությունը։ Երբ մարդը երկար ժամանակ մերժում է Աստծո ձայնը, նրա մեղքը դադարում է լինել պարզապես անգիտության հետևանք և վերածվում է գիտակցված ապստամբության։