Եվ մի աղքատ այրի եկավ ու երկու լումա գցեց, որ մեկ դահեկան էր։
Աղքատ այրու ընծան արտաքինով շատ փոքր էր, բայց նրա վիճակը այդ փոքր գումարը դարձնում էր մեծ զոհաբերություն։ Նա այրի էր և աղքատ, այսինքն՝ մարդկային առումով քիչ պաշտպանություն ու քիչ միջոցներ ուներ։ Երկու լուման կարող էր աննշան թվալ մարդկանց աչքում, բայց Քրիստոսի աչքում այն մեծ արժեք ուներ, որովհետև տրված էր հավատքով և ամբողջական վստահությամբ։ Այրին կարող էր պահել գոնե մեկ լուման, բայց երկուսն էլ տվեց։ Նրա ընծան բացահայտում է մի սիրտ, որը Աստծուն է վստահում ամեն ինչ։