Արդ, եթե Դավիթն ինքն իսկ նրան Տեր է կոչում, ինչպե՞ս նրա որդին կլինի»։ Եվ մի մեծ բազմություն հաճույքով լսում էր նրան։
Քրիստոսի հարցը բացում է Մեսիայի երկու բնությունների խորհուրդը։ Նա Դավթի Որդին է ըստ մարմնի, որովհետև ծնվեց Դավթի տոհմից, բայց Նա Դավթի Տերն է ըստ Իր աստվածային անձի և հավիտենական իշխանության։ Այս ճշմարտությունը դպիրների սովորական բացատրություններից ավելի խորն էր և ցույց էր տալիս, որ Մեսիան չի կարող սահմանափակվել միայն երկրային թագավորի պատկերով։ Բազմությունը հաճույքով էր լսում, որովհետև Քրիստոսի ուսուցումը լույս էր բերում այնտեղ, որտեղ կրոնական ուսուցիչները հաճախ թողել էին միայն արտաքին գիտելիք։