Երբ ժամանակը հասավ, մշակների մոտ մի ծառայի ուղարկեց, որպեսզի մշակներից վերցնի այգու բերքի իր բաժինը։
Այգու տերը պտուղ էր պահանջում ոչ թե անիրավ կերպով, այլ իր սեփականից։ Սա ցույց է տալիս, որ Աստված Իր ժողովրդից սպասում էր հավատքի, արդարության, ապաշխարության և սուրբ կյանքի պտուղներ։ Ուղարկված ծառաները մարգարեներն էին, որոնց միջոցով Աստված հիշեցնում էր Իր իրավունքը և ժողովրդին ու առաջնորդներին կանչում է ուխտի հավատարմության։ «Ժամանակը հասավ» արտահայտությունը ցույց է տալիս Աստծո համբերատար և կարգավորված գործելակերպը․ Նա շտապ դատաստան չի բերում, նախ խոսում, զգուշացնում և պտուղ բերելու հնարավորություն է տալիս։