Արդ, հարության ժամանակ, երբ նրանք հարություն առնեն, նրանցից ո՞ւմ կինը կլինի, քանի որ յոթն էլ նրան որպես կին ունեցան»։
Սադուկեցիների հարցը արտաքինից սրամիտ է թվում, բայց իրականում ծնված է անհավատությունից։ Նրանք հարցնում են ոչ թե ճշմարտությունը ճանաչելու, այլ հարությունը ծաղրելու համար։ Հարության մասին նրանց պատկերացումը չափազանց ցածր է․ նրանք կարծում են, թե այն պարզապես ներկա կյանքի վերականգնումն է առանց փոփոխության։ Սակայն Աստված խոստանում է ոչ թե անկյալ կարգի կրկնություն, այլ նոր կյանք Իր զորությամբ։ Այս հարցը մեզ սովորեցնում է, որ աստվածային ճշմարտությունները պետք է հասկանալ Աստծո հայտնության լույսով, ոչ թե մարդկային սահմանափակ երևակայությամբ։