Յոթն էլ առան նրան և սերունդ չթողեցին։ Վերջում, բոլորից հետո, կինն էլ մեռավ։
Այստեղ պատմությունը հասնում է իր գագաթնակետին։ Սադուկեցիները կարծում են, թե յոթ եղբայրների նույն կնոջ հետ ամուսնանալը հարության գաղափարը դարձնում է անհնար։ Սակայն նրանք չեն նկատում, որ իրենց ներկայացրած դժվարությունը վերաբերում է ոչ թե Աստծո զորությանը, այլ իրենց երկրային մտածողությանը։ Մահը, անզավակությունը և ժառանգության խնդիրը այս աշխարհի անկման և մահկանացու վիճակի հարցեր են։ Հարության մեջ Աստված Իր ժողովրդին տանում է մի վիճակի, որտեղ մահը չի իշխում և սերնդի շարունակման անհրաժեշտությունը նույն կերպ գոյություն չունի։