Նա, իմանալով նրանց կեղծավորությունը, ասաց նրանց. «Ինչո՞ւ եք Ինձ փորձում, կեղծավորնե՛ր. մի դահեկան բերեք Ինձ, որ տեսնեմ»։
Քրիստոսը բացահայտում է նրանց կեղծավորությունը ոչ միայն պատասխանով, այլ հարցի իրական բնույթը ցույց տալով։ Նա գիտեր նրանց մտքերը և չէր մոլորվում նրանց գեղեցիկ խոսքերից։ Դահեկանը բերելու հրամանը դարձավ տեսանելի ուսուցում․ Նա ուզում էր, որ իրենց իսկ ձեռքում եղած դրամը վկայի նրանց պատասխանատվության մասին։ Սա ցույց է տալիս Քրիստոսի ուսուցման իմաստությունը․ Նա ոչ միայն հակադարձում է, այլ այնպես է պատասխանում, որ հարցնողները իրենց իսկ փաստերով պարտավորվեն ընդունել ճշմարտությունը։