Եվ Նրա մոտ ուղարկեցին փարիսեցիներից ու հերովդեսականներից ոմանց, որպեսզի Նրան խոսքով ծուղակը գցեն։
Այստեղ երևում է հակառակորդների նոր հնարքը։ Փարիսեցիներն ու հերովդեսականները սովորաբար տարբեր դիրքորոշումներ ունեին, բայց Քրիստոսի դեմ միավորվեցին։ Սա ցույց է տալիս, որ անհավատ սիրտը կարող է ժամանակավորապես միանալ նույնիսկ իր հակառակորդի հետ, երբ նպատակն Աստծո ճշմարտությանը դիմադրելն է։ Նրանց նպատակը ճշմարտություն սովորելը չէր, այլ խոսքի մեջ Նրան բռնելը։ Սակայն Քրիստոսի իմաստությունը միշտ գերազանցում է մարդկային խորամանկությանը։ Մարդը կարող է ծուղակ պատրաստել Տիրոջ խոսքի դեմ, բայց վերջում հենց իր սրտի կեղծավորությունն է բացահայտվում։