Եվ այնտեղ կանգնածներից ոմանք ասացին նրանց. «Ի՞նչ եք անում, ինչո՞ւ եք արձակում այդ ավանակը»։
Այս հարցը բնական էր մարդկային տեսանկյունից։ Աշակերտները արձակում էին ուրիշին պատկանող կենդանի, և ներկաները ուզում էին հասկանալ պատճառը։ Սակայն այս փոքր հարցի մեջ երևում է նաև այն, որ Տիրոջ գործը երբեմն հանդիպում է պարզ մարդկային հարցումների և քննության։ Քրիստոսի ծառայությունը չի կատարվում խառնաշփոթ կամ գաղտնի հափշտակությամբ, այլ բաց ձևով և աստվածային իշխանությամբ։ Աշակերտները պետք է պատասխանեին այնպես, ինչպես Տերը պատվիրել էր։ Սա ցույց է տալիս, որ ծառայության մեջ մարդու ապահովությունը իր սեփական բացատրությունների մեջ չէ, այլ Տիրոջ խոսքին հավատարիմ մնալու մեջ։