Նրանք գնացին և գտան ավանակը դրսում՝ դռան մոտ, ճանապարհի վրա կապված, և արձակեցին այն։
Աշակերտները գտնում են ամեն բան այնպես, ինչպես Հիսուսը նախապես ասել էր։ Սա հաստատում է Նրա խոսքի անսխալականությունը և աշակերտների հնազանդության պտղաբերությունը։ Նրանք չգիտեին, թե ինչ են գտնելու, բայց գնացին հավատքով։ Նրանց հնազանդությունը պարզ էր, սակայն այդ պարզ հնազանդության մեջ կատարվում էր մեծ մարգարեական իրադարձություն։ Այս համարը սովորեցնում է, որ Տիրոջ խոսքի հանդեպ հավատարմությունը հաճախ սկսվում է փոքր քայլերից։ Երբ մարդը հնազանդվում է Քրիստոսի պարզ հրահանգին, նա կարող է դառնալ աստվածային մեծ ծրագրի մասնակից, նույնիսկ եթե ամբողջ խորհուրդը դեռ լիովին չի հասկանում։