Եվ նրանք պատասխանեցին Հիսուսին ու ասացին. «Չգիտենք»։ Հիսուսն էլ պատասխանեց և ասաց նրանց. «Ես էլ ձեզ չեմ ասի, թե ինչ իշխանությամբ եմ անում այս բաները»։
Նրանց «Չգիտենք» պատասխանը գիտելիքի պակասի խոստովանություն չէր, այլ կամավոր անազնվության դիմակ։ Նրանք գիտեին, որ իրենց ցանկացած պատասխան բացահայտելու էր իրենց մեղքը, ուստի ընտրեցին կեղծ անորոշությունը։ Քրիստոսը նրանց չի տալիս այն պատասխանը, որ իրենք չէին ուզում ընդունել ճշմարտությամբ։ Սա շատ լուրջ հոգևոր սկզբունք է․ ով մերժում է արդեն տրված լույսը, նրան չի տրվում նոր լույս իր հետաքրքրասիրությունը բավարարելու համար։ Տերը չի պարտավորվում բացահայտել Իր խորհուրդները կեղծավոր սրտերի առաջ։ Նրա իշխանությունը արդեն վկայված էր Նրա խոսքերով, գործերով, Հովհաննեսի վկայությամբ և Սուրբ Գրքի կատարումով։ Բայց նրանք, ովքեր չէին ուզում հավատալ, մնացին իրենց խավարի մեջ։ Այս ավարտը զգուշացնում է, որ Աստծո ճշմարտության առաջ անազնիվ լռությունը նույնպես մեղք է, և այն մարդը, ով ասում է «չգիտեմ», երբ իրականում չի ուզում հնազանդվել, վտանգում է կորցնել ճշմարտության լույսը։