Եվ երբ կանգնած աղոթում եք, ներեցե՛ք, եթե մեկի դեմ ինչ-որ բան ունեք, որպեսզի ձեր Հայրն էլ, որ երկնքում է, ների ձեր հանցանքները։
Տերը հավատքի և աղոթքի ուսուցմանը միացնում է ներողամտության պահանջը։ Սա ցույց է տալիս, որ Աստծո առաջ աղոթքը չի կարող բաժանվել մարդու սրտի վիճակից։ Եթե մարդը կանգնում է աղոթքի մեջ, բայց պահում է չներող, դառնացած կամ վրեժխնդիր սիրտ, նրա աղոթքը խանգարված է։ Աստծուց ողորմություն խնդրողը պետք է ողորմած լինի իր եղբոր հանդեպ։ Սա չի նշանակում, թե մեր ներելը վաստակում է Աստծո ներումը, այլ որ ներողամիտ սիրտը ցույց է տալիս, որ մարդը իսկապես հասկացել է իր ստացած շնորհը։ Ով չի ուզում ներել, նա ցույց է տալիս, որ իր սիրտը փակ է այն ողորմության նկատմամբ, որով ինքն է ապրում Աստծո առաջ։