Դրա համար ասում եմ ձեզ. ինչ էլ աղոթքով խնդրեք, հավատացե՛ք, որ կստանաք, և կտրվի ձեզ։
Այս խոսքը աղոթքի մեջ վստահության մեծ կանոն է։ Քրիստոսը սովորեցնում է, որ աղոթքը պետք է լինի հավատքով լցված, ոչ թե դատարկ ձևականություն։ «Հավատացե՛ք, որ կստանաք» խոսքը նշանակում է վստահել Աստծո բարությանը և Նրա խոստման հավատարիմ բնույթին։ Սակայն այս վստահությունը միշտ ենթադրում է, որ աղոթողը խնդրում է Աստծո կամքի համաձայն, ոչ թե մեղավոր ցանկությունների կամ ինքնասիրության համար։ Ճշմարիտ աղոթքը Աստծո ձեռքը բռնելու փորձ չէ, այլ Նրա կամքի մեջ հանգստացող սրտի դիմում։ Երբ հավատքը և աղոթքը միավորվում են Աստծո կամքի հետ, մարդը ստանում է այն, ինչ իր հոգու բարիքի և Աստծո փառքի համար է։