Ճշմարիտ եմ ասում ձեզ, ով որ այս լեռանն ասի. “Վեր կաց և ծովը նետվիր”, և իր սրտում չկասկածի, այլ հավատա, որ իր ասածը կլինի, ինչ որ ասի՝ կլինի նրան։
Լեռը ծովը նետելու պատկերը խորհրդանշում է մարդկային տեսանկյունից անհնարին խոչընդոտների հաղթահարումը Աստծո զորությամբ։ Տերը չի սովորեցնում կամայական հրաշագործություն կամ ինքնակամ ցանկությունների կատարում, այլ խոսում է այն հավատքի մասին, որը ամբողջապես վստահում է Աստծուն և գործում է Նրա կամքի համաձայն։ «Սրտում չկասկածել» նշանակում է չբաժանվել Աստծո խոսքի և սեփական վախերի միջև։ Սակայն այս խոսքը չի կարելի հասկանալ որպես Աստծուն մարդու կամքին ենթարկելու միջոց։ Ճշմարիտ հավատքը երբեք չի բաժանվում հնազանդությունից։ Այն, ինչ հավատացյալը խնդրում է Աստծո կամքի, Նրա փառքի և Նրա խոստումների համաձայն, կարող է հաղթահարել այնպիսի խոչընդոտներ, որոնք մարդու աչքին լեռների պես անշարժ են թվում։