Հիսուսը պատասխանեց և ասաց նրանց. «Հավատ ունեցե՛ք Աստծո հանդեպ։
Տերը թզենու դեպքը դարձնում է հավատքի ուսուցման առիթ։ Նա չի կենտրոնացնում աշակերտների ուշադրությունը հրաշքի արտաքին զարմանալիության վրա, այլ ուղղում է նրանց դեպի Աստված։ «Հավատ ունեցե՛ք Աստծո հանդեպ» խոսքը նշանակում է ապավինել Նրա զորությանը, հավատարմությանը և խոսքին։ Ճշմարիտ հավատքը կախված չէ մարդու ուժից կամ տեսանելի պայմաններից, այլ հանգչում է Աստծո բնության վրա։ Աշակերտները շուտով պիտի հանդիպեին մեծ փորձությունների, և նրանց պետք էր այնպիսի հավատք, որը կանգուն կմնար ոչ թե հանգամանքների վրա, այլ Աստծո վրա։