Պետրոսը հիշեց և ասաց Նրան. «Ռաբբի՛, ահա այն թզենին, որ անիծեցիր, չորացել է»։
Պետրոսը զարմանքով նկատում է Քրիստոսի խոսքի զորությունը։ Այն, ինչ Տերը նախորդ օրը ասաց, այժմ կատարվել էր ամբողջությամբ։ Սա աշակերտների համար դաս էր Քրիստոսի իշխանության մասին․ Նրա խոսքը դատարկ չի վերադառնում։ Եթե Նրա օրհնության խոսքը կյանք է տալիս, Նրա դատաստանի խոսքն էլ կատարվում է։ Պետրոսի հիշելը կարևոր է, որովհետև աշակերտները պետք է սովորեին տեսնել կապը Տիրոջ խոսքի և իրականության միջև։ Հավատքը աճում է, երբ մարդը հիշում է Քրիստոսի ասածը և տեսնում դրա կատարումը։