Եվ առավոտյան անցնելիս տեսան, որ թզենին արմատից չորացել էր։
Թզենու արմատից չորանալը ցույց է տալիս դատաստանի ամբողջականությունը։ Այն չորացել էր ոչ միայն արտաքին ճյուղերով, այլ արմատից, այսինքն՝ կյանքը հեռացել էր դրանից։ Սա սարսափելի պատկեր է անպտուղ կրոնականության վախճանի մասին։ Այն, ինչ միայն տերև ունի և պտուղ չունի, վերջապես կորցնում է նույնիսկ իր արտաքին կենսունակությունը։ Թզենու չորանալը նաև նախանշում էր այն դատաստանը, որ պիտի գար այն սերնդի վրա, որը մերժեց Մեսիային և շարունակեց կրոնական ձևի մեջ առանց հավատքի պտղի։ Սակայն այս խոսքը վերաբերում է նաև յուրաքանչյուր մարդու․ եթե սիրտը երկար ժամանակ մնում է անպտուղ Քրիստոսի առաջ, ապա արտաքին բարեպաշտությունը չի կարող փրկել նրան դատաստանից։