Քրիստոսը երեկոյան դուրս է գալիս քաղաքից, հավանաբար դեպի Բեթանիա։ Սա ցույց է տալիս Նրա օրերի կարգավորված ընթացքը և այն, որ Նա դեռ չի հանձնվում թշնամիների ձեռքը, մինչև Իր ժամը չգա։ Թեև առաջնորդները արդեն փնտրում էին Նրան կորստյան մատնելու համար, նրանք չէին կարող անել ավելին, քան Աստծո նախախնամությունը թույլ կտար։ Տերը հանգիստ հեռանում է քաղաքից՝ լիովին տիրապետելով իրադարձություններին։ Այս կարճ խոսքը հիշեցնում է, որ Քրիստոսի կյանքում ամեն պահը գտնվում էր Հոր կամքի ներքո։