Եվ դպիրներն ու քահանայապետները լսեցին և փնտրում էին, թե ինչպես կորստյան մատնեն Նրան, որովհետև վախենում էին Նրանից, քանի որ ամբողջ ժողովուրդը զարմացած էր Նրա ուսուցման վրա։
Տաճարի մաքրումը բացահայտեց կրոնական առաջնորդների սրտի իրական վիճակը։ Նրանք պետք է ուրախանային, որ Աստծո տունը մաքրվում է անարգանքից, բայց փոխարենը փնտրում են սպանելու ճանապարհ։ Նրանց վախը ոչ թե Աստծո երկյուղ էր, այլ իրենց հեղինակությունը կորցնելու վախ։ Ժողովուրդը զարմացած էր Քրիստոսի ուսուցման վրա, որովհետև Նրա խոսքը ուներ իշխանություն, ճշմարտություն և սրբություն։ Առաջնորդները չկարողացան հանդուրժել այն լույսը, որը բացահայտում էր իրենց խավար գործերը։ Այս համարը ցույց է տալիս, որ երբ ճշմարտությունը սպառնում է մեղավոր շահերին, կեղծ կրոնավորությունը կարող է դառնալ կատաղի թշնամություն Քրիստոսի դեմ։