Եվ թույլ չէր տալիս, որ որևէ մեկը տաճարի միջով որևէ անոթ անցկացնի։
Տաճարի տարածքը մարդիկ դարձրել էին անցուղի և առևտրային հարմարություն։ Քրիստոսը արգելում է նույնիսկ անոթներ անցկացնելը, որովհետև Աստծո տունը չպետք է օգտագործվեր որպես սովորական ճանապարհ կամ գործնական կարճ ուղի։ Սա ցույց է տալիս, որ սրբության հանդեպ անտարբերությունը սկսվում է փոքր անարգանքներից։ Երբ մարդը Աստծո տունը կամ Աստծո գործերը սկսում է վերաբերվել սովորական օգտագործման առարկայի պես, աստիճանաբար կորցնում է երկյուղը։ Տերը վերականգնում է սուրբ վայրի պատշաճ հարգանքը և հիշեցնում, որ այն, ինչ Աստծուն է նվիրված, պետք է վերաբերվի սրբությամբ, կարգով և երկյուղով։