Եվ եկան Երուսաղեմ։ Հիսուսը մտնելով տաճար՝ սկսեց դուրս հանել նրանց, ովքեր տաճարում վաճառում էին և գնումներ անում։ Նա շրջեց դրամափոխների սեղանները և աղավնի վաճառողների աթոռները։
Քրիստոսի այս գործողությունը սուրբ նախանձախնդրության արտահայտություն էր Աստծո տան համար։ Տաճարը, որ պիտի լիներ աղոթքի և երկրպագության վայր, դարձել էր առևտրի և շահի վայր։ Դրամափոխներն ու զոհաբերության կենդանիներ վաճառողները գուցե սկզբում ծառայողական անհրաժեշտության համար էին հայտնվել այնտեղ, բայց նրանց գործունեությունը աղավաղել էր պաշտամունքի բնույթը և խանգարում էր հատկապես օտարներին մոտենալ Աստծուն։ Տերը շրջում է սեղանները՝ ցույց տալով, որ Աստծո ներկայության առաջ կրոնական շահագործումը դատապարտելի է։ Սա ոչ թե սովորական բարկություն էր, այլ Աստծո սրբության պաշտպանություն։ Քրիստոսը որպես Տան Տեր մաքրում է այն, ինչ ապականվել էր մարդկային ագահությամբ և ձևական կրոնականությամբ։