Այս կարճ խոսքը վկայում է Քրիստոսի իրական մարդկության մասին։ Նա, Ով կերակրեց բազմություններին և Ինքն է կյանքի Հացը, Իր խոնարհ մարմնավորման մեջ քաղց զգաց։ Սա ցույց է տալիս, որ Նա իսկապես կիսեց մարդկային կյանքի բնական տկարությունները՝ առանց մեղքի։ Սակայն այս քաղցը նաև դառնում է հետագա մարգարեական գործողության նախապատրաստություն։ Տերը մոտենում է թզենուն՝ պտուղ որոնելով, և այդ պատկերը պիտի բացահայտի Իսրայելի հոգևոր վիճակը։ Ինչպես Քրիստոսը մարմնապես պտուղ էր փնտրում ծառի վրա, այնպես էլ Աստված Իր ժողովրդից հոգևոր պտուղ է փնտրում՝ հավատ, արդարություն, ապաշխարություն և ճշմարիտ պաշտամունք։