Ուստի տղամարդը պիտի թողնի իր հորն ու մորը և միանա իր կնոջը։
Այս խոսքը բացահայտում է ամուսնության ուխտային բնույթը։ Մարդը թողնում է ծնողական տունը ոչ թե արհամարհանքով, այլ նոր պատասխանատվություն և նոր միություն կազմելու համար։ «Միանա իր կնոջը» արտահայտությունը ցույց է տալիս ամուսնության կայուն և անձնական կապը։ Սա միայն մարմնական կապ չէ, այլ կյանքի ամբողջական միավորում՝ սիրո, հավատարմության, պարտականության և հոգևոր պատասխանատվության մեջ։ Աստծո կամքի մեջ ամուսնությունը պահանջում է առաջնային նվիրում ամուսինների միջև, որով նոր ընտանիքը հաստատվում է որպես ինքնուրույն ուխտային միություն։