Նրանք ասացին. «Մովսեսը թույլ տվեց արձակման թուղթ գրել և արձակել»։
Փարիսեցիները հիշատակում են Մովսեսի կողմից տրված թույլտվությունը և այն ներկայացնում այնպես, կարծես դա Աստծո սկզբնական կամքն էր ամուսնության վերաբերյալ։ Սակայն արձակման թուղթը տրվել էր ոչ թե ամուսնալուծությունը խրախուսելու, այլ անարդարությունը սահմանափակելու և կնոջը պաշտպանելու համար այնպիսի հասարակության մեջ, որտեղ տղամարդու կամայականությունը կարող էր ծանր անիրավություն դառնալ։ Նրանք թույլտվությունը դարձրել էին իրավունք և մեղմացնող կարգը՝ իրենց ցանկության արդարացում։ Սա ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է մարդը օրենքի տառը օգտագործել իր սրտի կամքը պաշտպանելու համար՝ փոխանակ ենթարկվելու Աստծո կամքի հոգևոր իմաստին։ Տերը հաջորդիվ ցույց կտա, որ Մովսեսի թույլտվությունը տրվել էր մարդկանց սրտի կարծրության պատճառով և նույնը չէր, ինչ Աստծո սկզբնական պատվերը։