Որովհետև Մարդու Որդին Ինքն էլ չեկավ, որ Իրեն ծառայեն, այլ որ Ինքը ծառայի և Իր անձը տա որպես փրկագին շատերի համար»։
Սա ամբողջ Ավետարանի ամենախոր խոսքերից մեկն է։ Քրիստոսը Իր անձը ներկայացնում է և՛ որպես օրինակ, և՛ որպես փրկագործական զոհ։ Նա, Ով արժանի է ամեն ծառայության և երկրպագության, եկավ ոչ թե պահանջելու, այլ տալու։ Նրա ծառայությունը հասնում է իր գագաթնակետին խաչի վրա, որտեղ Նա Իր կյանքը տալիս է որպես փրկագին։ «Փրկագին» բառը ցույց է տալիս ազատագրման գինը՝ վճարված նրանց համար, ովքեր մեղքի և մահվան գերության մեջ էին։ «Շատերի համար» խոսքը բացահայտում է Նրա մահվան փոխանորդական բնույթը․ Նա տալիս է Իր անձը ուրիշների փրկության համար։ Այս խոսքը ոչ միայն խոնարհության օրինակ է, այլ Ավետարանի սիրտը․ Փրկիչը ծառայում է՝ մեռնելով մեղավորների փոխարեն։