Երբ մյուս տասը աշակերտները լսեցին, սկսեցին բարկանալ Հակոբոսի և Հովհաննեսի վրա։
Մնացած աշակերտների բարկությունը գուցե արդարության զգացումով էր ծածկված, բայց հավանաբար նրանց մեջ էլ կար նույն փառասիրությունը։ Նրանք բարկացան ոչ միայն այն պատճառով, որ Հակոբոսն ու Հովհաննեսը սխալ խնդրանքով էին հանդես եկել, այլ նաև այն պատճառով, որովհետև փորձել էին առաջ անցնել մյուսներից։ Այս տեսարանը ցույց է տալիս, թե ինչպես է փառասիրությունը բաժանում եղբայրներին։ Երբ սրտերը ձգտում են առաջինը լինել, խաղաղությունը շուտ է կորչում։ Ուստի Քրիստոսը պետք է նորից սովորեցներ նրանց Իր արքայության՝ աշխարհիկին հակառակ կարգը, որտեղ մեծությունը չափվում է ծառայությամբ։