Նա պատասխանեց և ասաց նրանց. «Մովսեսը ձեզ ի՞նչ պատվիրեց»։
Տերը հարցին պատասխանում է հարցով՝ նրանց վերադարձնելով Սուրբ Գրքի հիմքերին։ Նա չի ընդունում մարդկային սովորույթը որպես վերջնական չափանիշ, այլ պահանջում է, որ նրանք մտածեն Աստծո հայտնված կամքի մասին։ «Մովսեսը ձեզ ի՞նչ պատվիրեց» խոսքը նաև բացահայտում է նրանց սրտի վիճակը․նրանք լավ գիտեին օրենքի տառը, բայց հաճախ կորցնում էին դրա հոգին։ Քրիստոսը նրանց ստիպում է խոստովանել այն հիմքը, որի վրա իրենք հենվում էին, որպեսզի հետո ցույց տա, որ Մովսեսի օրենքում եղած ապահարզանի թույլտվությունը Աստծո սկզբնական կամքի կատարյալ արտահայտությունը չէր, այլ տրվել էր մարդկանց սրտի կարծրության պատճառով։ Սա սովորեցնում է, որ աստվածային հարցերում պետք չէ առաջնորդվել հասարակական սովորությամբ կամ անձնական ցանկությամբ, այլ պետք է փնտրել Աստծո խոսքի ճշմարիտ իմաստը։