Նրանք ասացին Նրան. «Կարող ենք»։Հիսուսը նրանց ասաց. «Բաժակը, որ ես խմելու եմ, կխմեք, և մկրտությամբ, որով ես մկրտվելու եմ, կմկրտվեք,
Նրանք վստահությամբ ասում են՝ «Կարող ենք», սակայն այդ վստահության մեջ դեռ կար սեփական տկարությունը լիովին չճանաչելու միամտություն։ Այնուամենայնիվ Քրիստոսը հայտարարում է, որ նրանք իսկապես մասնակից կլինեն Իր տառապանքներին։ Հակոբոսը հետագայում նահատակվեց, իսկ Հովհաննեսը երկար կյանքի ընթացքում կրեց հալածանք և աքսոր։ Նրանք չէին խմելու Քրիստոսի քավիչ բաժակը նույն իմաստով, որովհետև միայն Նա է կրում մեղքի պատիժը որպես Փրկիչ, բայց պիտի խմեին աշակերտական տառապանքի բաժակը։ Այս խոսքը ցույց է տալիս, որ Քրիստոսին մոտ լինել նշանակում է կիսել նաև Նրա ճանապարհի նեղությունները։