«Ահա Երուսաղեմ ենք բարձրանում, և Մարդու Որդին կմատնվի քահանայապետներին և դպիրներին, և Նրան մահվան կդատապարտեն և կհանձնեն հեթանոսներին։
Քրիստոսը շատ հստակ կանխասում է Իր առաջիկա չարչարանքների փուլերը։ Նա կմատնվի կրոնական առաջնորդներին, որոնք պետք է ճանաչեին Մեսիային, բայց կդատապարտեն Նրան մահվան։ Այնուհետև Նրան կհանձնեն հեթանոսներին, որովհետև հռոմեական իշխանությունն էր գործադրելու մահապատիժը։ Այս խոսքը բացահայտում է մարդկային մեղքի համընդհանուր մասնակցությունը․ թե հրեական առաջնորդները և թե հեթանոս իշխանությունը ներգրավվում են Աստծո Որդու մերժման մեջ։ Սակայն այս ամենը տեղի է ունենում ոչ Աստծո կամքից դուրս, այլ փրկագործության խորհրդի մեջ։ Մարդիկ գործում են չարությամբ, իսկ Աստված այդ իրադարձությունների միջոցով կատարում է փրկության խորհուրդը։