Բայց շատ առաջիններ վերջին կլինեն, և վերջիններ՝ առաջին»։
Այս խոսքը զգուշացնում է արտաքին չափանիշներով դատելուց։ Նրանք, ովքեր այժմ առաջին են թվում՝ հարստությամբ, դիրքով, կրոնական հեղինակությամբ կամ ինքնավստահությամբ, կարող են Աստծո դատաստանի մեջ հայտնվել վերջինների շարքում։ Իսկ նրանք, ովքեր աշխարհում աննշան են, աղքատ, հալածված կամ խոնարհ, կարող են արքայության մեջ բարձրացվել։ Տերը նաև զգուշացնում է հենց աշակերտներին, որպեսզի իրենց թողածի կամ ծառայության պատճառով հպարտության մեջ չընկնեն։ Աստծո արքայության կարգերը հաճախ հակառակ են աշխարհի կարգերին․ այնտեղ մեծությունը չափվում է ոչ թե արտաքին փառքով, այլ խոնարհությամբ, հավատարմությամբ և Աստծո շնորհին ապավինելով։