Եվ այնտեղից վեր կացավ ու եկավ Հրեաստանի սահմանները՝ Հորդանանի մյուս կողմը։ Եվ դարձյալ բազմություններ հավաքվեցին Նրա մոտ, և Նա դարձյալ սովորության համաձայն ուսուցանում էր նրանց։
Այս համարը ցույց է տալիս Քրիստոսի անխոնջ ուսուցչական ծառայությունը։ Նա շարժվում է դեպի Հրեաստանի կողմերը՝ մոտենալով այն վերջին ընթացքին, որը պիտի տանի դեպի Երուսաղեմ և խաչ։ Սակայն նույնիսկ այդ լուրջ ճանապարհի մեջ Նա չի դադարում ծառայել ժողովրդին։ Բազմությունները կրկին հավաքվում են Նրա շուրջը, իսկ Նա Իր սովորության համաձայն ուսուցանում է նրանց։ Այս արտահայտությունը ցույց է տալիս, որ մարդկանց ուսուցանելը Քրիստոսի մշտական ծառայություններից էր։ Նույնիսկ այն ժամանակ, երբ Իր չարչարանքների ճանապարհը մոտենում էր, Նա շարունակում էր ժողովրդին տալ կյանքի խոսքը։ Սա բացահայտում է Տիրոջ սիրտը․ Նա մարդկանց չի գրավում միայն հրաշքներով, այլ կերակրում է նրանց ճշմարտության խոսքով։ Նրա ուսուցումը պատահական խոսք չէր, այլ աստվածային լույս, որով Նա բացում էր Աստծո կամքը, ուղղում մարդկանց սրտերը և պատրաստում նրանց Աստծո արքայության համար։