Հիսուսը, տեսնելով, վրդովվեց և ասաց նրանց. «Թո՛ւյլ տվեք մանուկներին գալ Ինձ մոտ և մի՛ արգելեք նրանց, որովհետև այդպիսիներինն է Աստծո արքայությունը։
Քրիստոսի վրդովմունքը ցույց է տալիս, թե որքան լուրջ է Նրա աչքում փոքրերին Իր մոտից հեռացնելը։ Նա ոչ միայն թույլ է տալիս մանուկներին մոտենալ, այլ հատուկ հրամայում է չարգելել նրանց։ «Այդպիսիներինն է Աստծո արքայությունը» խոսքը չի նշանակում, թե մանուկները բնականաբար առանց շնորհի փրկության տեր են իրենց անմեղության պատճառով, այլ ցույց է տալիս այն խոնարհ, վստահող և ընդունող հոգեվիճակը, որով մարդը պետք է մոտենա Աստծուն։ Մանուկները այստեղ դառնում են արքայության ընդունման օրինակ։ Նրանք չեն գալիս վաստակ ներկայացնելով, այլ գալիս են պարզ վստահությամբ։ Այսպիսով Քրիստոսը հաստատում է, որ Աստծո արքայության մեջ փոքրերն ու խոնարհները սիրով ընդունվողներ են, և խստորեն դատապարտում է այն վերաբերմունքը, որը նրանց փոքր համարելով հեռացնում է Իրենից։